De woeste woestijn:
Laatste deel: het geheim van de penguin woestijn!
Zwartbaard en Rockhopper waren aan het vechten.
Maar wat was nou al die tijd het geheim van de Penguin-Woestijn?
Geen idee!
Opeens zei Goudrobot2:
I-i-i–ikkkkk zieeeeee an g-e-e-s-s-s-st!!!!!!!!!!!!!! (hij praat raar door die rare machine)!!!!!!!!!!
Ik keek en zag nergens een gesst.
Ik zei:
Het is vast een fata morgana, dat betekent dat je denkt dat je iets ziet, maar dat het er eigenlijk niet is!
Maar Goudrobot2 antwoorde:
Hhhhhhhhhhhj-e-etj ies-s-s gin v-a-a-ttttttaaaaaa mor-ga-na!!!!!!!!!!!
Ie-kkkkkk zug acht -i-in gist!
Ik zei;
Dat kan niet!
Geesten bestaan niet!
Opeens hoorden ik achter me:
Toch wel, Goudrobot!
Ik riep:
Hoe weet u mijn naam?
En wie bent u eigenlijk?????
Een vriendelijke stem zei:
Ik ben de geest van de Penguin woestijn!
Ik zei:
Maar geesten bestaan toch helemaal niet?
Wel. zei de geest. Alleen eentje.
En dat ben ik!
Ik vroeg meteen:
Weet u het geheim van de Penguin-Woestijn?!!!!!!!!!!!!!??????!!!!!!
De geest zei;
Niet zo vlug, maar ik zal jullie helpen.
Kom maar met me mee!
Jopie zei:
Iek gu wil mit ou mi!
Jopie liep met de geest mee.
Ze liepen de eindeloze verte in………………
Opeens begon de grond te trillen……………..
Trrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr…………………………………
We vielen met z’n vijfen naar beneden.
We waren in een ondergrondse grot!
We liepen door de grot.
Uren lang.
Uiteindelijk zagen we een groot monster wat lag te slapen.
Uiteindelijk riep Kapitein Rockhopper:
Aw!
Zwartbaard sneed namelijk een snee in zijn gezicht.
Door dat gekrijs werd het monster wakker.
Nuh? zei hij.
Nuh!
Nuh nuh!
Nuh nuh nuh nuh!
Nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh!
En zo bleef hij maar nuh roepen.
Maar opeens kwam hij op ons afrennen.
Waaaaahhhhhhh!
Dat was was wij riepen.
Want het monster riep alleen maar;
Nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh nuh!!!!!!!!!!!!!!!!
Hij pakte Zwartbaard.
En hij at hem op!
Zijn laatste woorden waren:
Je zult er ooit nog eens aangaan Rockhopper, dat zweer ik je!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Toen verdween hij in de bek van het monster.
Opeens begon het monster weer nuh te zeggen.
Hij rende nu op ons af!
We rende voor ons leven.
Maar het monster beet Kapitein Rockhopper.
En hij vloog omhoog.
Nu zat er een nieuw gat.
We klommen door het gat.
Daarna maakte we het gat natuurlijk dicht.
Nu kon het monser er niet door!
We hoorde hem vanuit de grond nog nuh zeggen!
Wat zou dat betekennen??????
Geen idee!
In de verte zagen we de geest en jopie aankomen………………..
……………..Met het geheim van de penguin-Woestijn!!!!!!!
Hé!
Dat rijmt!
Jopie kwam dichterbij.
We omhelde hem en gooide hem in de lucht!
Maar wat was dat nu?
Hij hat een broodje knakwordst in zijn hand!
We vroegde hoe hij daar aan kwam.
Hij zei;
Di kun ji dar hallun bi un tint!
Toen vroegen we natuurlijk wat het geheim van de Penguin-woestijn was.
Hij zei:
Uh………………..
Datte bin iek virgitun ton iek diet brodje krig.
Oh nee!!!!!!!! riepen we.
Maar de geest zei:
Maak je geen zorgen, hier is het geheim van de Penguin-Woestijn!
Er gebeurden niks.
Meneer Poep zei:
Nou, wat is het?
De geest zei:
Dit broodje knakwordt!
We riepen:
WAT!!!!!!!?????????????
Toen vertelde de geest:
Lang geleden, toen dit nog een groot groen grasveld was, begon hier iemand ooit een knakworst tent, die staat hier nu nog steeds.
Hij verkoopte alles super.
Maar een van de spionnen van zijn concurrenten deed stiekem zand op zijn broodje.
De opa van Gary the Gadget Guy kwam even later vertellen over zijn nieuwe uitvinding.
Hij zei dat de uitvinding alles groter kon maken.
Je hoefte alleen maar op het gene wat je wilt vergroten te bijten.
Toen hij klaar was met vertellen had hij honger gekregen en kocht het broodje knakwors met zand erop……..
Hij had de uitvinding nog aan en het hele eiland werd overstroomd met zand.
En zo kwam de Penguin-Woestijn hier.
Uiteindelijk namen we het broodje mee om het thuis te onderzoeken.
We vroegen aan Jopie en Misters OG of ze hier bleven.
Jopie wou blijven, maar Misters OG wou best graag mee.
Daarom namen de vrienden afscheid en bleef Jopie daar.
Toen we terug kwamen kwam er een groot feest.
EINDE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Door Goudrobot en Meneer Poep.